کدخبر : 432
تاریخ مخابره :      ۱۳۹۷/۳/۳۱ - ۱۹:۰۳
تعداد بازدید :    2061
گلایه های متقاضیان:
مهاجرت اجباری!

بسمه تعالی

رئیس محترم مرکز جذب اعضای هیأت‌های علمی

 

با عرض سلام و تحیات؛  این جانب «ه.س» عضو هیأت علمی دانشکده ش.ت، به شماره پرسنلی ..... پس از سه سال فعالیت به عنوان استادیار پیمانی به دلیل مشکلات فراوانی که مسؤولین دانشکده ..... بر سر ادامه فعالیتم ایجاد نموده‌اند تصمیم به عدم درخواست تمدید قرارداد پیمانی برای سال چهارم گرفته و در حال عزیمت به خارج از کشور جهت تکمیل تحصیلات و پژوهش‌هایم هستم.اینجانب درکنکور سراسری سال 77رتبه(چهل وهشت) کشوری راکسب کردم ودرفراغت از کارشناسی وورود به کارشناسی ارشد  و دوره دکتری در ورود و فراغت از تحصیل رتبه اول بودم . و بنیاد نخبگان مرا به عنوان نخبه معرفی کرده است. گواهی همه اینموارد ضمیمه شده است . ولی ابنک مجبورم با حسرت فراوان وطنم را ترک وبه کانادا مهاجرت کنم . تمام وسائل منزلم را فروخته ام وفاکتور سمساری پیوست است . دوسال پیش درانتهای بزرگراه همت غرب  یک واحد آپارتمانی خریدم که آنرا نیز فروختم و کپی اسناد آن ضمیمه است . اما هیچ خسارتی تلخ تر از فاصله گرفتن از وطن اسلامی وعدم امکان اجابت فرمان رهبرم نیست. مسئول رسیدگی به این خسارتها کیست؟

هدف از تنظیم این نامه، نه تلاش برای احقاق حق شخص این جانب است - که دیگر فرصتی برای جبران باقی نمانده است - بلکه آگاهی دادن به مسؤولین امر برای اصلاح رویّه‌های غرض ورزانه، کوته بینانه و مخربی است که در ... در برخورد با اعضای هیأت علمی حاکم است.

به طور خلاصه به استحضار میرساند این جانب در شهریور سال 1392 با انگیزه و نیّتی جدّی برای کار و فعالیت در زمینه امور آموزشی و پژوهشی و خدمت به کشور به عضویت هیأت علمی دانشکده شهرسازی درآمدم، اما با گذشت 6 ترم به دلایلی که در ادامه به تفصیل بیان خواهد شد، ناامید از امکان پیشرفت و ارتقای شغلی و علمی در حال ترک کشور هستم.

در شرایطی که مقام معظم رهبری در دیدار 29/3/1395 خود با اساتید دانشگاه نسبت به «فراری دادن مغزهای کشور در موعد میوه چینی از آن‌ها» هشدار داده‌اند، دانشکده در پاسخ به درخواست‌های بنده برای داشتن تدریس واحدهای آموزشی کافی و ایفای نقشی فعال‌تر در امور آموزشی و پژوهشی ، در سنی که بیشترین توان برای پیشرفت علمی و شغلی دارم، با بی اعتنایی مفرط، موجبات دلسردی کامل را فراهم کردند و دقیقا خلاف توصیه مقام معظم رهبری عمل کرده اند و می‌کنند. به نظر می‌رسد که دانشکده که از سال 1380 تا امروز (یعنی بیش از 15 سال) فقط دو رئیس به خود دیده است (دکتر .... و دکتر .....)، به مثابه یک «شرکت سهامی خاص» نه یک «دانشگاه پیشرو» اداره می‌شود؛ شرکتی که باید در خدمت منافع رؤسایش باشد.

 بدین وسیله تقاضا دارم نسبت به «تحقیق و تفحص» در امور مدیریت ... دستور لازم را صادر فرمایید تا از تکرار آن چه برای این جانب روی داده است برای آیندگان جلوگیری گردیده و از اتلاف منابع انسانی تحصیلکرده کشور ممانعت به عمل آید.

 

 

با سپاس  

ه .  س .  ر