<%=StrTitr %>
کدخبر : 2773
تاریخ مخابره :      ۱۳۹۸/۱/۲۱ - ۰۸:۰۱
تعداد بازدید :    180

تبریک ولادت امام زمان (عج) و نیمه شعبان
28 فروردین ۱۳۹۸ هجری شمسی برابر با 11شعبان ۱۴۴۰ هجری قمری و 17آوریل ۲۰۱۹ میلادی

تاریخ ولادت امام زمان حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف که در ۱۵ شعبان سال 254 هجری قمری اتفاق افتاد؛ در سال ۱۳۹۸ برابر با ۱ اردیبهشت ماه روز یکشنبه و جشن نیمه شعبان است. این روز در تقویم هجری قمری (۱۵ شعبان ۱۴۴۰) و در تقویم میلادی (۲۱ آوریل ۲۰۱۹) است.

زمان تولد: آن حضرت نزدیک طلوع فجر، روز جمعه، نیمه ماه شعبان، سال 254 هجری قمری (- مطابق با بیست و دوّم مرداد ماه، سال 247 هجری شمسی می باشد.) (در شهر سامراء به طور مخفی و پنهان از دید عموم، پا به عرصه وجود نهاد

 

. نام: «م ح م م د»(همنام با پیامبر) (- نام و لقب مبارک آن حضرت به عنوان امام «محمّد، مهدی»(ع) طبق عدد حروف أبجد کبیر -92، 59- می باشد.)[صلوات الله و سلامه علیه؛ و عجّل الله تعالی فی فرجه الشّریف]. (- طبق احادیث وارده: گفتن نام صریح امام زمان (عج) [محمد] در زمان غیبت، حرام و غیرمجاز است.

 

کنیه: ابوالقاسم، ابوجعفر و....

 

لقب: بیش از نهصد لقب برای حضرتش ذکر کرده اند که در کتب مختلف موجود می باشد از آن جمله: مهدی، حجّت، منتقِم، بقیة الله الا عظم، قائم آل محمّد، صاحب الزّمان و....

 

پدر: امام حسن عسکری(صلوات الله و سلامه علیه).

 

مادر: به نام های نرجس، ملیکه، ریحانه، صیقل و سوسن معروف است.

 

نقش انگشتر: «أنَا حُجَّةُ اللّهِ وَ خاصَّتُهُ».

 

نمایندگان خاص(نُوّاب خاص): در زمان غیبت صغری، چهار نفر به نام های عثمان بن سعید، محمّد بن عثمان، حسین بن روح، علی بن محمّد سمری، وکالت و وساطت حضرت را بر عهده داشته اند، که هرگاه مردم مشکل یا مسأله ای داشتند، به واسطه این چهارنفر با امام(ع) مطرح می کردند و جواب می گرفتند. نواب عام: از آن زمان به بعد برای حضرت، وکیل و نائب خاصّ معرّفی و معیّن نشده است، بلکه مجتهدین جامع الشّرایط -به عنوان وکیل و نائب عامّ- امور جامعه را بر عهده داشته و دارند.

 

جریان ولادت آن حضرت، همانند حضرت موسی کلیم(ع) در کنار کاخ طاغوت زمان، مخفی و پنهان از دید جاسوس ها و عموم مردم انجام گرفت.

 

حضرت دارای دو غیبت بوده است: یکی غیبت صغری[که حدود هفتاد و پنج سال به طول انجامید] و دیگری غیبت کبری می باشد[که تقریبا از سال330 هجری قمری شروع شد]. آن حضرت در همین جامعه، بین افراد رفت و آمد و در مجالس به صورت ناشناس شرکت می نماید؛ و نیز همه را می بیند و شاهد اعمال همگان می با شد و خواهد بود. ولی دیگران هم گرچه او را می بینند، امّا شخص حضرتش را نمی شناسند که کدام یک از اشخاص می باشد. افراد بسیاری در غیبت کبری به محضر مبارکش شرفیاب شده اند و کسب فیض کرده اند.

 

ظهور حضرت: علائم و نشانه های متعدّد و گوناگونی جهت ظهور و قیام آن حضرت، توسّط معصومین(علیهم السلام) بیان و مطرح شده است، که در کتاب های مختلف اهل سنّت و شیعه به طور مشروح و مبسوط مذکور می باشد. وقتی حضرت در مکّه معظّمه ظهور نماید، 313 نفر از اصحاب و فرماندهان او از اطراف و شهرهای مختلف در کنار کعبه الهی جمع شوند و در دست هر کدام شمشیری خواهد بود. و سپس منادی بین زمین و آسمان گوید: این مهدی موعود است که ظهور کرده و به شیوه حضرت داود و سلیمان(علیهماالسلام) قضاوت خواهد نمود و بیّنه و شاهد، لازم ندارد. طبق آنچه در روایات آمده است: حکومت آن حضرت بین هفت تا نُه سال به طول خواهد انجامید. (- شخصی از امام جعفر صادق (ع) سؤال نمود که امام زمان (ع) چند سال حکومتش به طول می انجامد؟ حضرت فرمود: هفت سال، روزها و شبهایش به اندازه ای طولانی می گردد که یک سال آن مساوی است با ده سال از سالهای دوران شما، پس مجموع حکومت آن حضرت هفتاد سال از سالهای شما خواهد بود.(غیبة طوسی: ص474، ح 497، إعلام الوری: ج2، ص290). و در بعضی روایات آمده که مدّت حکومت حضرت 309 (سیصد و نُه) سال خواهد بود.

 

مدّت امامت: حضرت بنابر مشهور بین روایات، روز جمعه، نُهم ربیع الاوّل، سال 260 هجری قمری پس از شهادت پدر بزرگوارش، در سنین پنج سالگی به منصب و مقام عظمی و والای امامت و خلافت نائل گردید. و از آن زمان تاکنون حدود 1157 سال می باشد و در آینده تا هر لحظه که خداوند متعال اراده نماید، امامت و هدایت جامعه را به عهده خواهد داشت.

 

مدّت عمر: آن حضرت حدود پنج سال، هم زمان با پدر بزرگوارش حضرت ابومحمّد، امام حسن عسگری(ع) بوده و پس از آن تا این زمان -که روی هم 1180 سال باشد- عمر پربرکت آن حضرت می باشد و در آینده تا هر زمان که خداوند بخواهد، تداوم خواهد یافت.